No To AntiSemitism

نـه بـه یـهـود سـتـیـزی

Address: PO Box 327, Beverly Hills, CA 90210

طرح کلی برای هولوکاست

من نقشه‌های اصلی کوره‌های آدم‌سوزی در آشویتس را به دست آوردم.

نوشته الیوت برویدی               By Elliott Broidy

ترجمه آلبرت بوته ساز

من یک آمریکایی میهن‌پرست و یک یهودی مغرور هستم. من مبارزه با یهودستیزی و کمک به حفظ یاد هولوکاست را وظیفه مدنی خود می‌دانم. به همین دلیل است که یکی از تنها دو نقشه معماری باقی‌مانده از اولین طرح کوره آدم‌سوزی در اردوگاه مرگ آشویتس-بیرکناو را به دست آوردم.

این نقشه اصلی – یا طرح سفید – توسط معمار اتریشی والتر دژاکو ساخته شده است. تنها نسخه شناخته‌شده دیگر از این طرح کلی نسل‌کشی در بایگانی نظامی دولتی مسکو است که برای غربی‌ها غیرقابل دسترسی است.

در سال ۲۰۲۴، من به پروژه غیرانتفاعی مبارزه با افراط‌گرایی کمک کردم تا خانه‌ای را که در همسایگی آشویتس قرار داشت، جایی که فرمانده اردوگاه، رودولف هوس، با خانواده‌اش زندگی می‌کرد، خریداری کند. این خانه به یک مرکز تحقیقاتی برای مبارزه با یهودستیزی و سایر اشکال افراط‌گرایی تبدیل شده است.

من اوایل امسال این طرح را از کنیسه معبد هنرها در بورلی هیلز به دست آوردم که از طریق یکی از دوستان یکی از اعضای کلیسا به دست آنها رسیده بود. دومی آن را در یک حراج یادگاری‌های نازی‌ها در آلمان خریده بود، بدون اینکه خریدار و فروشنده از اهمیت تاریخی آن بی‌اطلاع باشند. خاخام دیوید بارون از معبد هنرها آرزو دارد یک برنامه درسی جهانی در مورد «رفتار نوع‌دوستانه» – روش او برای واکسینه کردن جوانان در برابر افراط‌گرایی – به افتخار ۱.۵ میلیون کودک یهودی که توسط نازی‌ها به قتل رسیدند، ایجاد کند. مبلغی که من برای طرح سفید پرداخت کردم، معادل تعداد کودکان کشته شده به دلار است. این پول برای پروژه درسی استفاده خواهد شد.

چرا این طرح سفید مهم است؟ رابرت یان ون پلت، استاد معماری در دانشگاه واترلو کانادا – برجسته‌ترین مورخ معماری اردوگاه‌های کار اجباری نازی‌ها – طرح سفید را در سال ۲۰۱۶ تأیید کرد. او تأیید می‌کند که دژاکو این طرح – اولین نمونه شماتیک از کوره‌های آدم‌سوزی که قرار بود در نزدیکی بیرکناو ساخته شود – را در اکتبر ۱۹۴۱ هنگام بازدید از آشویتس طراحی و ترسیم کرد. طرح اولیه این بود که کوره‌ها در آن سوی حصار خانه هاس ساخته شوند، اما هاس در سال ۱۹۴۲ تصمیم گرفت که آنها را در بیرکناو قرار دهد. بنابراین کوره‌های آدم‌سوزی ۲، ۳، ۴ و ۵ با ظرفیت سوزاندن ۴۴۰۰ جسد در روز به وجود آمدند. قبل از رسیدن ارتش شوروی در ژانویه ۱۹۴۵، نازی‌ها کوره‌ها را با دینامیت منفجر کردند تا شواهد قتل عام را پاک کنند. آقای ون پلت، کوره‌های آدم‌سوزی و طرح سفید آن را «نقطه‌ای در تاریخ معماری» توصیف می‌کند. این طرح «گواهی بر این است که آشویتس در برهه‌ای خاص، ابعاد نسل‌کشی به خود می‌گیرد.» در دادگاه‌های نورنبرگ که ۸۰ سال پیش پنجشنبه آغاز شد، هاس شهادت داد که «قربانیان در آشویتس-بیرکناو با گاز دادن و سوزاندن اعدام و نابود می‌شدند». آقای ون پلت می‌گوید ظرفیت کشتار با ظرفیت سوزاندن مردگان تعیین می‌شد.

در تربلینکا، مقامات اردوگاه مجبور شدند ورود قطارهای حامل یهودیان را متوقف کنند، زیرا کوه‌هایی از اجساد بی‌جان وجود داشت. کل آن اردوگاه متوقف شد. آشویتس هرگز متوقف نشد. کوره‌های آدم‌سوزی دِژاکو، که تحت نظارت هاس اداره می‌شد، امکان کشتن و سپس سوزاندن یهودیان را تا زمان آزادسازی اردوگاه فراهم می‌کرد. طرحی که ما داریم، گواه روشنی بر نیت نسل‌کشی است.

آقای برویدی رئیس و مدیرعامل شرکت هولدینگز Broidy Capital و یکی از روسای صندوق پایان دادن به یهودستیزی، افراط‌گرایی و نفرت است.