آمریکاییهای سیاهپوست و یهودی میتوانند دوباره وحدت پیدا کنند .
نوشته هنری لوئیس گیتس جونیور By Henry Louis Gates Jr.
ترجمه: آلبرت بوتهساز Translation: Albert Bootesaz
داستانهای کتاب مقدس عبری مدتهاست که با تجربه بردهداری و قوانین جیم کرو طنینانداز شدهاند.
نقطه اوج، شارلوتزویل، ویرجینیا، در سال ۲۰۱۷ بود. راهپیمایان شعار میدادند: «یهودیان جای ما را نخواهند گرفت» و – دو سال پس از قتل عام نه سیاهپوست در چارلستون، کارولینای جنوبی – پرچمهای کنفدراسیون را برافراشتند. سپس یک سال بعد،حمله به کنیسای درخت زندگی در پیتسبورگ رخ داد که بدترین حمله از این نوع در تاریخ ایالات متحده بود.
دو جریان در تفکر فرهنگ غربی جریان دارد: یهودستیزی، قدیمیترین نفرت تمدن ما، و نژادپرستی ضد سیاهپوستان. هر زمان که مردم به دنبال یک قربانی میگردند،این تفکر رنگ بیشتری میگیرد.
درهمتنیدگی تاریخی بین این دو نوع نفرت عمیقتر از آن چیزی است که اکثر آمریکاییها تصور میکنند. در دهه ۱۹۳۰، نازیها هنگام ایجاد رژیم حقوقی ضد یهودی خود از کتاب راهنمای جیم کرو استفاده کردند. کلمه «نژادپرستی» که امروزه ما آن را با نفرت علیه سیاهپوستان مرتبط میدانیم، تنها در حدود دهه ۱۹۴۰ رواج واقعی پیدا کرد. فردریک داگلاس هرگز از این اصطلاح استفاده نکرد.
دبلیو.ای.بی. دوبوا W.E.B. Du Bois نیز در آثار معتبر خود از آن استفاده نکرد. این کلمه در ابتدا به طور پیشفرض به معنای «آنیموس ضد یهودی»، ایدئولوژی نژادی نازیها بود. با ظهور جنبش حقوق مدنی پس از جنگ، این پیشفرض تغییر کرد. آمریکاییها کمکم دیدند که جیم کرو از همان پارچهای بریده شده است که ایدئولوژی قاتلی که اروپا را ویران کرده بود، از آن بریده شده بود.
آن تاریخ مقدمهای بر بحران کنونی ماست. طبق دادههای افبیآی، حوادث گزارششده جرایم ناشی از نفرت بین سالهای ۲۰۱۵ تا ۲۰۲۴ دو برابر شده است. جرایم ناشی از نفرت علیه سیاهپوستان ۸۱ درصد افزایش یافته است. جرایم ناشی از نفرت علیه یهودیان گزارششده بیش از سه برابر شده است. در سال ۲۰۲۴، تقریباً نیمی از جرایم ناشی از نفرت مبتنی بر نژاد علیه سیاهپوستان و تقریباً دو سوم جرایم ناشی از نفرت مبتنی بر مذهب، یهودیان را هدف قرار داده است. همانطور که فیلسوف فرانتس فانون زمانی اظهار داشت، «یهودیستیز ناگزیر یک سیاهپوستستیز است.» همان دستانی که به کنیسهها بیاحترامی میکنند، صلیبها را نیز میسوزانند.
یادآوری وحشتناک این موضوع در صبح 10 ژانویه رخ داد، زمانی که آتشسوزی عمدی کنیسه بث اسرائیل در جکسون، میسیسیپی را به شدت آسیب رساند. همان کنیسه در سال 1967 توسط اعضای کو کلاکس کلان بمباران شد، زیرا خاخام آن از جنبش حقوق مدنی حمایت میکرد.
رشته حملات مرگبار یهودستیزانه اخیر این غم را تشدید میکند. در ماه مه 2025، دو کارمند سفارت اسرائیل در واشنگتن در خارج از موزه یهودیان پایتخت به ضرب گلوله کشته شدند. در دسامبر 2025، دو مرد مسلح به جشن هانوکا در ساحل بوندی در سیدنی آتش گشودند و 15 نفر را کشتند و حدود 40 نفر را زخمی کردند.
با این حال، حتی با وجود این خطرات، سیاهپوستان و یهودیان منابعی برای مقاومت دارند که قرنها قدمت دارد. فرهنگهای ما ارزشهای مشترکی دارند: سنت یهودی تیکون اولام : ترمیم جهان و دفاع از غریبه، با سنتهای سیاهپوستان آمریکایی در مورد تعالی و مبارزه جمعی طنینانداز است.
بردگان آفریقایی خود را به صورت نمادین به عنوان یک ملت در این کشور بازآفرینی کردند و با بازگویی داستانهایی از کتاب مقدس عبری، امید را در اعماق ناامیدی یافتند. دانیال در لانه شیر. یونس در شکم نهنگ.. این داستانها به داستانهای معنوی تبدیل شدند. باراک اوباما وقتی از «نسل موسی» صحبت میکرد که جای خود را به «نسل یوشع» میداد، از این سنت بهره برد.
کتاب مقدس عبری به نوعی آینهای برای تجربه سیاهپوستان تحت بردهداری و جیم کرو تبدیل شد و سیاهپوستان و یهودیان را از طریق عبادت، الهام و اعتقاد به رهایی نهایی تحت خدایی که مدافع عدالت است، به هم پیوند داد. کتاب مقدس به دو گروه ما یک زبان فرهنگی مشترک داد که نسلهاست ما را به هم پیوند داده است.
این سرنوشت درهمتنیده در المپیک ۱۹۳۶ برلین به نمایش گذاشته شد. جسی اوونز چهارمین مدال طلای خود را در رشته دوی ۴ در ۱۰۰ متر امدادی به دست آورد، پس از آنکه دو دونده یهودی آمریکایی، مارتی گلیکمن و سم استولر، مجبور شدند در مسابقه شرکت نکنند، ظاهراً به این دلیل که آدولف هیتلر را نرنجانند. اوونز و رالف متکالف، که هر دو سیاهپوست بودند، جایگزین آنها شدند. وقتی گروههای تحت آزار و اذیت در مقابل یکدیگر قرار میگیرند، هیچکس از منطقی که همه آنها را غیرانسانی میکند، در امان نیست.
برای تقویت این اتحاد، باید با یک فرض روشن شروع کنیم: هیچکدام از این جوامع با یک صدای واحد صحبت نمیکنند. هر کدام شامل طیف وسیعی از اعتقادات، اضطرابها، وفاداریها و ارزشها هستند. هر مشارکت پایداری باید جایی برای آن تکثر درونی ایجاد کند. ائتلافها وقتی خواستار اتفاق نظر هستند، وقتی اختلاف نظر را به رد صلاحیت تبدیل میکنند، شکست میخورند. آنچه یک پروژه مشترک را حفظ میکند، کار سختتر حفظ رابطه با وجود تفاوتها، بحث بدون گسست و محافظت از منافع مشترک حتی در میان تنشهای حل نشده است.
ما اغلب در مورد اجتماع طوری صحبت میکنیم که انگار یک حال و هوا است. اما این یک عمل است. به معنای کنار گذاشتن رضایتهای بیارزشِ ناشی از تشویق از جانب خودتان و سهولت داستانی است که فقط شامل قهرمانان و تبهکاران است.
این رابطه با عادات مبتنی بر عهد و پیمان حفظ میشود: حضور داشتن، گوش دادن به توهینها بدون توجه به آنها، گفتن حقیقت به شیوهای که در را باز میگذارد، دفاع از حقوق دیگران. این عادات بیجذابیت هستند. ویروسی نمیشوند. اما به وسیله آنها میتوانید جامعه مدنی را سرزنده نگه دارید.
و مقاوم.
تهدید پشت در ایستاده است. ملیگرایان سفیدپوست چیزی بیش از دیدن تفرقه در جوامع ما نمیخواهند. اگر دو ملت که مدتهاست در تحقیر و بقا آموزش دیدهاند، نتوانند راهی برای اتحاد پیدا کنند، کسانی که از تفرقه سود میبرند، درس وحشتناکی به ملت دادهاند. اما اگر بتوانیم راهی برای انجام این کار پیدا کنیم، نوعی همبستگی به اندازه کافی محکم را نشان دادهایم که بتواند جهان را به همین شکلی که هست تحمل کند.
آقای گیتس مدیر مرکز تحقیقات آفریقایی و آمریکایی آفریقاییتبار هاچینز در هاروارد و مجری مینیسریال مستند «آمریکای سیاهپوست و یهودی: یک تاریخ درهمتنیده» است که این ماه از شبکه PBS پخش میشود.