ووکیسم: نامش «بیداری» است، اما دقیقاً برعکس! خوابآور ایدئولوژیک برای سوءاستفاده از احساسات و خیانت به قربانیان
در حالی که جهان هنوز از وحشت جنایات ۷ اکتبر به خود میلرزد، یک واقعیت تلخ و غیرقابل انکار مثل خنجری در قلب وجدان بشری فرو رفته: حماس و متحدانش نه تنها قتلعام کردند، نه تنها گروگان گرفتند، بلکه خشونت جنسی گسترده، تجاوزهای گروهی، مثله کردن اندامهای جنسی و تحقیر جنسی را به عنوان سلاح جنگی به کار بردند. گزارشهای سازمان ملل، شاهدین عینی، فیلمهای دوربینهای بدن حماس و حتی اعترافات خود تروریستها این جنایات را تأیید کردهاند. این فجایع جنسی، بخشی از برنامهریزیشدهترین حملات وحشیانه علیه زنان، دختران و حتی مردان بود.
اما چه کسی پرصداترین صدای انکار این تجاوزها شد؟
فمینیستها، فعالان حقوق زنان، مقامات رسمی مبارزه با خشونت جنسی.
همانهایی که سالها با پرچم «MeToo» و «با تجاوز جنگیدیم» خیابانها را پر کرده بودند، ناگهان کور و کر و لال شدند. نه تنها سکوت نکردند، بلکه فعالانه انکار کردند، کماهمیت جلوه دادند، توجیه کردند و حتی به قربانیان اسرائیلی تهمت دروغگویی زدند. چرا؟ چون ایدئولوژی ووکیسم به آنها دستور میداد: «اگر قربانی، سفید، یهودی یا اسرائیلی باشد، دیگر قربانی نیست؛ مهاجم است!»
این دقیقاً همان جنبش ووکیسم است که اسم قشنگ «بیداری» (Woke) را دزدیده، اما در عمل مانند خوابآورِ قوی عمل میکند. نامی که قرار بود مردم را از جهل بیدار کند، حالا چشمهایشان را روی واقعیتهای تلخ میبندد، مغزهایشان را شستشو میدهد و آنها را به ابزار سوءاستفاده ایدئولوژیک تبدیل میکند. ووکیستها ادعا میکنند «حامی ضعیفان» هستند، اما وقتی ضعیفترینها – زنان مورد تجاوز حماس – نیاز به صدای آنها دارند، فوراً به اردوگاه قاتلان میپیوندند. این خیانت نیست؟ این فاسدترین نوع ریاکاری سیاسی نیست؟
چپهای مدرن و ووکیستهای دانشگاهی و رسانهای، با «تقاطعگرایی» (Intersectionality) مسخرهشان، همه چیز را به یک معادله احمقانه تبدیل کردهاند:
«فلسطینی = خوب، مظلوم، ضداستعمار»
«اسرائیلی/یهودی = بد، استعمارگر، سزاوار مرگ» پس تجاوز به زنان اسرائیلی؟ «مقاومت مشروع است!»
فیلمهای تجاوز گروهی؟ «تبلیغات صهیونیستی!»
گزارش سازمان ملل درباره خشونت جنسی؟ «جانبدارانه!»
این همان چپهایی هستند که اگر یک مرد سفید در دانشگاه به یک زن نگاه نادرست میکرد، فوراً او را «فرهنگ تجاوز» متهم میکردند و شغلش را نابود میکردند. اما وقتی حماس زنان را زنده زنده میسوزاند، مثله میکرد و تجاوز میکرد، ناگهان «فمینیسم»شان تعطیل میشود. اینها فمینیست نیستند؛ فمینیستهای انتخابی هستند. فمینیست فقط وقتی که به درد ایدئولوژی ضدغربیشان بخورد.
ووکیسم دقیقاً برای همین ساخته شده: خواب کردن تودهها و سوءاستفاده از احساسات خوبشان. اسمش «عدالت اجتماعی» است، اما محتوای داخلش عدالت انتخابی است. چپهای ووکی با این تاکتیک، نسل جوان را به سربازان ایدئولوژیک تبدیل کردهاند که بدون فکر، بدون اراده، بدون وجدان، فقط شعار میدهند. آنها قربانیان واقعی را فدای روایت سیاسیشان میکنند چون در دنیای ووکیسم، واقعیت مهم نیست؛ فقط «روایت» مهم است. روایتی که همیشه چپ را قهرمان و دشمن چپ را ظالم نشان دهد – حتی اگر دشمن چپ، تجاوزکار و قاتل باشد.
این جنبش نه تنها بیدارکننده نیست، بلکه مخدر ایدئولوژیک است. مخدری که مغز را فلج میکند تا نبیند حماس دقیقاً همان چیزی است که ووکیستها ادعا میکنند با آن مبارزه میکنند: مردسالاری وحشی، سرکوب زنان، خشونت جنسی سازمانیافته.
اما چون حماس پرچم «ضداسرائیل» بالا برده، ناگهان همه گناهانش بخشیده میشود. چپ و ووکیسم امروز بدتر از هر راست افراطیای عمل میکند، چون با نقاب «انساندوستی» وارد شده و از درون جامعه را فاسد کرده. آنها نه تنها تجاوز ۷ اکتبر را انکار کردند، بلکه کل ارزشهای انسانی را وارونه کردند: قربانی را مجرم، جنایتکار را قهرمان، حقیقت را دروغ و بیداری را خواب.زمان آن رسیده که بگوییم:
ووکیسم مرده باد.
این جنبش فاسد، ریاکار و ضدزن، دقیقاً همان چیزی است که اسم زیبایش را مسخره کرده.
بیدار شوید، قبل از اینکه خواب عمیق ووکیسم، همه ما را به گور ببرد.
کورش جاوید