نوشته‌ی تونکو واراداراجان ترجمه و تنظیم  آلبرت بوته‌ساز ۱۸ سپتامبر ۲۰۲۶ هتی برگ، مدیر موزه یهودیان برلین — که ۲۵ سال پیش در ۱۳ سپتامبر به روی عموم گشوده شد — می‌گوید: «تابویِ بیانِ سخنان منفی درباره یهودیان از بین رفته است.» در زمان تأسیس این موزه، آلمان در حد فاصلِ میانِ اتحاد مجدد در سال ۱۹۹۰ و ظهور پرهیاهوی حزب «آلترناتیو برای آلمان» (AfD) — حزب راست‌گرای ملی‌گرا و بومی‌گرا — در سال ۲۰۱۳ قرار داشت. در ماه جاری،

این مطلب در The Times of Israel به زبان انگلیسی منتشر شده و با کمک هوش مصنوعی به فارسی ترجمه شده است. این مقاله پاسخی است به اسرائیل‌ستیزان و صهیونیسم‌ستیزان حرفه‌ای ــ که در بسیاری موارد، همان یهودستیزان هستند ــ که از صبح تا شب به انتشار روایت‌های تحریف‌شده و ادعاهای بی‌اساس مشغول‌اند و اخیراً نیز فیلم «نازا» را بهانه‌ای تازه برای گسترش همین روایت‌ها پیدا کرده‌اند. واقعیت این است که برای قضاوت درباره ادعاهای مطرح‌شده در این فیلم، باید

آیا زمانی که گفتیم «هرگز فراموش نکن» و «هرگز دوباره»، واقعاً منظورمان همین بود؟ نوشتهٔ اندرو ام. کومو ترجمه و تنظیم;آلبرت بو ته ساز ۱۳ سپتامبر ۲۰۲۶ با غروب آفتاب در سالگرد حملات ۱۱ سپتامبر، یهودیان نیویورک مراسم روش هشانا ، سال نوی یهودی، را آغاز کردند. هم‌زمانی این دو مناسبت بسیار قابل تأمل بود. «هرگز فراموش نکن» وعده‌ای بود که پس از ۱۱ سپتامبر ۲۰۰۱ دادیم. «هرگز دوباره» نیز درس و تعهدی مقدس است که از هولوکاست به نسل‌های

کارکرد خرافات، ریشهٔ نسبت‌دادن سحر به یهود در ایران، و راهِ ردّ این تهمت‌ها هر بار که علت یک شکست، بن‌بست یا ناکارآمدی مبهم می‌ماند ــ بیماری ناگهانی، مرگ یک فرمانده، تحریم، یا کاغذی که در جوی آب پیدا شده ــ ذهن به‌سوی «دست پنهان» می‌رود. در ایران معاصر، این دست پنهان اغلب «یهودی» نام می‌گیرد: دعانویس، طلسم عبری، کابالا، جن تحت فرمان صهیونیست‌ها. این مقاله سه هدف را دنبال می‌کند. نخست، نشان می‌دهد خرافات از کجا نیرو می‌گیرد. سپس

در طول تاریخ هزاران ساله‌ی تمدن، سرزمین ایران ایستگاه و خاستگاه اقوام و پیروان ادیان و آیین‌های بسیاری بوده است که بازماندگان ایشان شامل مردم کنونی‌ایران و مردمان گوناگونی در مناطق دیگر جهان‌اند که به دلیل جدایی سرزمین‌ها و یا فرار و مهاجرت بخش‌هایی‌از ایرانیان، در نقاط دور و نزدیک گیتی ‌پراکنده گردیده‌اند. یهودیان نیز یکی‌از اقوام باستانی منطقه بوده‌اند که گروه کثیری از آن‌ها در سرزمین ایران اقامت داشته و چه با حفظ دین و فرهنگ باستانی خود، چه