سازمان «نه به یهودستیزی» با ابراز نگرانی عمیق، حمله خشونت‌آمیز به یک راهبه مسیحی در شرق اورشلیم را به‌شدت و بدون هیچ‌گونه ابهامی محکوم می‌کند. بر اساس گزارش‌ها، فردی با ظاهری مذهبی، این زن را به زمین انداخته و در اقدامی غیرانسانی، در حالی که وی بی‌دفاع بر زمین افتاده بود، او را مورد ضرب و شتم قرار داده است. این رفتار نه‌تنها نقض آشکار کرامت انسانی است، بلکه حمله‌ای مستقیم به اصل بنیادین آزادی مذهب و همزیستی مسالمت‌آمیز میان

فریدون:  کامیار بهرنگ، دبیر ارشد بخش خبر در تلویزیون «ایران اینترنشنال»، پیش‌تر در رسانه‌هایی چون تلویزیون «رها» و نشریه «کیهان لندن» نیز فعالیت حرفه‌ای داشته است. او در این مقاله، به‌صورت اجمالی به تشریح ایده‌های «تئودور هرتزل»، بنیان‌گذار جنبش صهیونیسم، می‌پردازد و با بهره‌گیری از قدرت ایده‌پردازی هرتزل، می‌کوشد فعالیت‌های اپوزیسیون جمهوری اسلامی را مورد بررسی قرار دهد. پیشگفتار جهان غرب تصور می‌کرد راه تعامل با جمهوری اسلامی و مهار اندیشه صدور انقلاب اسلامی را می‌دانست. بعد از پایان جنگ

پسح، جشن جاودانه آزادی، یادآور رهایی قوم یهود از اسارت، پیروزی کرامت انسانی بر ظلم و بازگشت به میهنِ موعود است؛ روایتی تاریخی که امروز پژواکی از سرنوشت مشترک یهودیان و ایرانیان را در خود دارد. امسال، این پیام برای ملت ایران معنایی ژرف‌تر یافته است؛ ملتی که پس از ۴۷ سال، در آرزوی رهایی از استبداد و بازیافت آزادی، راهی هم‌سرنوشت با روایت کهن پسح را پیش چشم دارد. در این ایام، آزادی ایران، رهایی ایرانیان در درون‌مرز و

نویسنده: بیژن خلیلی نشریه «فریدون» در شماره اخیر خود مقاله‌ای از دکتر مهدی امیری با عنوان «از جهود ترسو و بی‌سلاح تا یهودی شجاع و مسلح» منتشر کرده است و آقای علیرضا کیانی، سردبیر این نشریه، نیز در گفت‌وگویی با ایران‌اینترنشنال، مضامینی از همین مقاله را با همان عنوان بازگو کرده‌اند. در این نوشتار، دکتر امیری می‌کوشند استدلال کنند که یهودیان، برخلاف گذشته، امروز به مردمی شجاع و مسلح بدل شده‌اند و ایرانیان نیز باید از این الگو پیروی کنند.

نوشته هنری لوئیس گیتس جونیور By Henry Louis Gates Jr. ترجمه: آلبرت بوته‌ساز Translation: Albert Bootesaz داستان‌های کتاب مقدس عبری مدت‌هاست که با تجربه برده‌داری و قوانین جیم کرو طنین‌انداز شده‌اند. نقطه اوج، شارلوتزویل، ویرجینیا، در سال ۲۰۱۷ بود. راهپیمایان شعار می‌دادند: «یهودیان جای ما را نخواهند گرفت» و - دو سال پس از قتل عام نه سیاه‌پوست در چارلستون، کارولینای جنوبی - پرچم‌های کنفدراسیون را برافراشتند. سپس یک سال بعد،حمله به کنیسای درخت زندگی در پیتسبورگ رخ داد که