کارکرد خرافات، ریشهٔ نسبت‌دادن سحر به یهود در ایران، و راهِ ردّ این تهمت‌ها هر بار که علت یک شکست، بن‌بست یا ناکارآمدی مبهم می‌ماند ــ بیماری ناگهانی، مرگ یک فرمانده، تحریم، یا کاغذی که در جوی آب پیدا شده ــ ذهن به‌سوی «دست پنهان» می‌رود. در ایران معاصر، این دست پنهان اغلب «یهودی» نام می‌گیرد: دعانویس، طلسم عبری، کابالا، جن تحت فرمان صهیونیست‌ها. این مقاله سه هدف را دنبال می‌کند. نخست، نشان می‌دهد خرافات از کجا نیرو می‌گیرد. سپس

در طول تاریخ هزاران ساله‌ی تمدن، سرزمین ایران ایستگاه و خاستگاه اقوام و پیروان ادیان و آیین‌های بسیاری بوده است که بازماندگان ایشان شامل مردم کنونی‌ایران و مردمان گوناگونی در مناطق دیگر جهان‌اند که به دلیل جدایی سرزمین‌ها و یا فرار و مهاجرت بخش‌هایی‌از ایرانیان، در نقاط دور و نزدیک گیتی ‌پراکنده گردیده‌اند. یهودیان نیز یکی‌از اقوام باستانی منطقه بوده‌اند که گروه کثیری از آن‌ها در سرزمین ایران اقامت داشته و چه با حفظ دین و فرهنگ باستانی خود، چه

از: آلبرت بوته‌ساز نیویورک برای بیش از یک قرن یکی از مهم‌ترین مراکز زندگی یهودیان در آمریکا بوده است؛ شهری که میلیون‌ها مهاجر یهودی در آن ریشه دواندند، کسب‌وکار ساختند، کنیسه‌ها و مدارس ایجاد کردند و بخش مهمی از هویت فرهنگی و اقتصادی شهر را شکل دادند. از محله‌های تاریخی لوئر ایست‌ساید گرفته تا بروکلین، کوئینز و منهتن، حضور یهودیان همواره بخشی جدایی‌ناپذیر از هویت نیویورک بوده است. اما امروز این تصویر در حال تغییر است. افزایش حوادث و نگرانی‌های

نویسنده: بیژن خلیلی بسیاری از کامنت‌هایی که درباره اسرائیل و یهودیان منتشر میشود ، بیش از آنکه بر مطالعه تاریخ استوار باشد، بازتاب دهه‌ها تبلیغات ایدئولوژیک جمهوری اسلامی است. تأسف‌آورتر آنکه بخشی از این ادبیات، همان الگوهای یهودستیزانه‌ای را بازتولید می‌کند که در قرن بیستم اروپا را به فاجعه هولوکاست رساند. اما تاریخ ایران روایت دیگری دارد. در سال ۱۳۵ میلادی، امپراتور هادریان پس از سرکوب قیام یهودیان، نام استان «یهودیه» را به «سوریه فلسطینا» تغییر داد تا پیوند تاریخی

یک یهودی که حدود سال ۴۷۵ پیش از میلاد در مصر زندگی می‌کرد، در نامه‌ای که روی یک تکه سفال (اُستراکا) نوشته شده، از عید پسح یاد کرده است. این نوشته به زبان آرامیِ شاهنشاهی است و امروز در موزه اشمولینِ دانشگاه آکسفورد نگهداری می‌شود. این اثر در جزیره الفانتینِ مصر کشف شد؛ جایی که در دوره هخامنشیان، یک جامعه یهودی در آن زندگی می‌کرد. به‌طور خلاصه، مضمون این نامه چنین است: «خطاب به هوشَعیا. سلام! از بچه‌ها مراقبت کن