«من معمولاً در شبکه‌های اجتماعی زیاد پست نمی‌گذارم، اما امروز چیزی در درونم شعله‌ور بود که احساس کردم حتماً باید آن را با دیگران در میان بگذارم. از زمانی که تلاش یک تروریست برای به دست گرفتن کنترل پرواز فلای‌دبی خنثی شد، رسانه‌ها مطالب زیادی درباره این حادثه منتشر کرده‌اند و بارها از من پرسیده‌اند که به نظر من چه چیزی مانع وقوع فاجعه‌ای شد که می‌توانست برای ما اتفاق بیفتد. امروز پاسخ بسیار ویژه‌ای دریافت کردم. طبیعتاً پس از

۲۵ سال است که ماه سپتامبر برای آمریکا و جهان یادآور فاجعه ۱۱ سپتامبر است؛ روزی که تروریست‌های القاعده هواپیماهای مسافربری را به برج‌های تجارت جهانی کوبیدند. امروز، در آخرین روز ماه سپتامبر، جهان بار دیگر شاهد لحظاتی هولناک بود. پرواز فلای‌دوبای از دبی به تل‌آویو پس از یک درگیری خشونت‌آمیز در کابین خلبان، با سقوط شدید از ارتفاع مواجه شد و سرانجام با دخالت شجاعانه مسافران و خدمه در عربستان سعودی فرود اضطراری کرد. بر اساس گزارش‌های اولیه، مسافران

گفتگوی علیرضا کیانی با پروفسور سلی شاهور فریدون:   «سُلی شاهوَر»، استاد دانشگاه حیفا پژوهشگر ایرانی‌تبار اسرائیلی، در ایران متولد شده است. در هشت سالگی همراه با خانواده به اسرائیل مهاجرت کرد اما ریشه‌های خویش را در ایران می‌جوید و به صراحت می‌گوید خود را در درجه نخست یک ایرانی می‌داند. علاقمندی او به سرزمین مادری‌اش در پژوهش‌ها و جایگاه‌های دانشگاهی‌اش نیز تجلی داشته است تا جایی که اکنون مدیر بخش‌ پژوهش‌های ایران و خلیج فارس در دانشگاه حیفا در اسرائیل

نوشته‌ی تونکو واراداراجان ترجمه و تنظیم  آلبرت بوته‌ساز ۱۸ سپتامبر ۲۰۲۶ هتی برگ، مدیر موزه یهودیان برلین — که ۲۵ سال پیش در ۱۳ سپتامبر به روی عموم گشوده شد — می‌گوید: «تابویِ بیانِ سخنان منفی درباره یهودیان از بین رفته است.» در زمان تأسیس این موزه، آلمان در حد فاصلِ میانِ اتحاد مجدد در سال ۱۹۹۰ و ظهور پرهیاهوی حزب «آلترناتیو برای آلمان» (AfD) — حزب راست‌گرای ملی‌گرا و بومی‌گرا — در سال ۲۰۱۳ قرار داشت. در ماه جاری،

این مطلب در The Times of Israel به زبان انگلیسی منتشر شده و با کمک هوش مصنوعی به فارسی ترجمه شده است. این مقاله پاسخی است به اسرائیل‌ستیزان و صهیونیسم‌ستیزان حرفه‌ای ــ که در بسیاری موارد، همان یهودستیزان هستند ــ که از صبح تا شب به انتشار روایت‌های تحریف‌شده و ادعاهای بی‌اساس مشغول‌اند و اخیراً نیز فیلم «نازا» را بهانه‌ای تازه برای گسترش همین روایت‌ها پیدا کرده‌اند. واقعیت این است که برای قضاوت درباره ادعاهای مطرح‌شده در این فیلم، باید