در حالی که جهان هنوز از وحشت جنایات ۷ اکتبر به خود می‌لرزد، یک واقعیت تلخ و غیرقابل انکار مثل خنجری در قلب وجدان بشری فرو رفته: حماس و متحدانش نه تنها قتل‌عام کردند، نه تنها گروگان گرفتند، بلکه خشونت جنسی گسترده، تجاوزهای گروهی، مثله کردن اندام‌های جنسی و تحقیر جنسی را به عنوان سلاح جنگی به کار بردند. گزارش‌های سازمان ملل، شاهدین عینی، فیلم‌های دوربین‌های بدن حماس و حتی اعترافات خود تروریست‌ها این جنایات را تأیید کرده‌اند. این فجایع

کوروش جاوید بنیان گذار انجمن دوستی مردم ایران و اسرائیل اروپای امروز با یک تناقض آشکار و شرم‌آور روبه‌رو است: دولت‌های چپ‌گرا و میانه‌رو چپ (از سوسیال‌دموکرات‌های آلمان و فرانسه گرفته تا احزاب لیبرال-چپ در سوئد و بریتانیا) در دهه‌های اخیر با سیاست‌های مهاجرتی «باز و بدون شرط» صدها هزار مهاجر مسلمان را بدون غربالگری فرهنگی یا ایدئولوژیک به شهرهای اروپا سرازیر کردند. نتیجه؟ محیطی ناامن برای جوامع #یهودی، انفجار #یهودستیزی وارداتی، و فرار و بازگشت یهودیان به #اسرائیل. اما

سازمان «نه به یهودستیزی» با ابراز نگرانی عمیق، حمله خشونت‌آمیز به یک راهبه مسیحی در شرق اورشلیم را به‌شدت و بدون هیچ‌گونه ابهامی محکوم می‌کند. بر اساس گزارش‌ها، فردی با ظاهری مذهبی، این زن را به زمین انداخته و در اقدامی غیرانسانی، در حالی که وی بی‌دفاع بر زمین افتاده بود، او را مورد ضرب و شتم قرار داده است. این رفتار نه‌تنها نقض آشکار کرامت انسانی است، بلکه حمله‌ای مستقیم به اصل بنیادین آزادی مذهب و همزیستی مسالمت‌آمیز میان

فریدون:  کامیار بهرنگ، دبیر ارشد بخش خبر در تلویزیون «ایران اینترنشنال»، پیش‌تر در رسانه‌هایی چون تلویزیون «رها» و نشریه «کیهان لندن» نیز فعالیت حرفه‌ای داشته است. او در این مقاله، به‌صورت اجمالی به تشریح ایده‌های «تئودور هرتزل»، بنیان‌گذار جنبش صهیونیسم، می‌پردازد و با بهره‌گیری از قدرت ایده‌پردازی هرتزل، می‌کوشد فعالیت‌های اپوزیسیون جمهوری اسلامی را مورد بررسی قرار دهد. پیشگفتار جهان غرب تصور می‌کرد راه تعامل با جمهوری اسلامی و مهار اندیشه صدور انقلاب اسلامی را می‌دانست. بعد از پایان جنگ

پسح، جشن جاودانه آزادی، یادآور رهایی قوم یهود از اسارت، پیروزی کرامت انسانی بر ظلم و بازگشت به میهنِ موعود است؛ روایتی تاریخی که امروز پژواکی از سرنوشت مشترک یهودیان و ایرانیان را در خود دارد. امسال، این پیام برای ملت ایران معنایی ژرف‌تر یافته است؛ ملتی که پس از ۴۷ سال، در آرزوی رهایی از استبداد و بازیافت آزادی، راهی هم‌سرنوشت با روایت کهن پسح را پیش چشم دارد. در این ایام، آزادی ایران، رهایی ایرانیان در درون‌مرز و