نوشته‌ی تونکو واراداراجان ترجمه و تنظیم  آلبرت بوته‌ساز ۱۸ سپتامبر ۲۰۲۶ هتی برگ، مدیر موزه یهودیان برلین — که ۲۵ سال پیش در ۱۳ سپتامبر به روی عموم گشوده شد — می‌گوید: «تابویِ بیانِ سخنان منفی درباره یهودیان از بین رفته است.» در زمان تأسیس این موزه، آلمان در حد فاصلِ میانِ اتحاد مجدد در سال ۱۹۹۰ و ظهور پرهیاهوی حزب «آلترناتیو برای آلمان» (AfD) — حزب راست‌گرای ملی‌گرا و

این مطلب در The Times of Israel به زبان انگلیسی منتشر شده و با کمک هوش مصنوعی به فارسی ترجمه شده است. این مقاله پاسخی است به اسرائیل‌ستیزان و صهیونیسم‌ستیزان حرفه‌ای ــ که در بسیاری موارد، همان یهودستیزان هستند ــ که از صبح تا شب به انتشار روایت‌های تحریف‌شده و ادعاهای بی‌اساس مشغول‌اند و اخیراً نیز فیلم «نازا» را بهانه‌ای تازه برای گسترش همین روایت‌ها پیدا کرده‌اند. واقعیت این است

آیا زمانی که گفتیم «هرگز فراموش نکن» و «هرگز دوباره»، واقعاً منظورمان همین بود؟ نوشتهٔ اندرو ام. کومو ترجمه و تنظیم;آلبرت بو ته ساز ۱۳ سپتامبر ۲۰۲۶ با غروب آفتاب در سالگرد حملات ۱۱ سپتامبر، یهودیان نیویورک مراسم روش هشانا ، سال نوی یهودی، را آغاز کردند. هم‌زمانی این دو مناسبت بسیار قابل تأمل بود. «هرگز فراموش نکن» وعده‌ای بود که پس از ۱۱ سپتامبر ۲۰۰۱ دادیم. «هرگز دوباره» نیز

کارکرد خرافات، ریشهٔ نسبت‌دادن سحر به یهود در ایران، و راهِ ردّ این تهمت‌ها هر بار که علت یک شکست، بن‌بست یا ناکارآمدی مبهم می‌ماند ــ بیماری ناگهانی، مرگ یک فرمانده، تحریم، یا کاغذی که در جوی آب پیدا شده ــ ذهن به‌سوی «دست پنهان» می‌رود. در ایران معاصر، این دست پنهان اغلب «یهودی» نام می‌گیرد: دعانویس، طلسم عبری، کابالا، جن تحت فرمان صهیونیست‌ها. این مقاله سه هدف را دنبال

در طول تاریخ هزاران ساله‌ی تمدن، سرزمین ایران ایستگاه و خاستگاه اقوام و پیروان ادیان و آیین‌های بسیاری بوده است که بازماندگان ایشان شامل مردم کنونی‌ایران و مردمان گوناگونی در مناطق دیگر جهان‌اند که به دلیل جدایی سرزمین‌ها و یا فرار و مهاجرت بخش‌هایی‌از ایرانیان، در نقاط دور و نزدیک گیتی ‌پراکنده گردیده‌اند. یهودیان نیز یکی‌از اقوام باستانی منطقه بوده‌اند که گروه کثیری از آن‌ها در سرزمین ایران اقامت داشته

از: آلبرت بوته‌ساز نیویورک برای بیش از یک قرن یکی از مهم‌ترین مراکز زندگی یهودیان در آمریکا بوده است؛ شهری که میلیون‌ها مهاجر یهودی در آن ریشه دواندند، کسب‌وکار ساختند، کنیسه‌ها و مدارس ایجاد کردند و بخش مهمی از هویت فرهنگی و اقتصادی شهر را شکل دادند. از محله‌های تاریخی لوئر ایست‌ساید گرفته تا بروکلین، کوئینز و منهتن، حضور یهودیان همواره بخشی جدایی‌ناپذیر از هویت نیویورک بوده است. اما امروز

نویسنده: بیژن خلیلی بسیاری از کامنت‌هایی که درباره اسرائیل و یهودیان منتشر میشود ، بیش از آنکه بر مطالعه تاریخ استوار باشد، بازتاب دهه‌ها تبلیغات ایدئولوژیک جمهوری اسلامی است. تأسف‌آورتر آنکه بخشی از این ادبیات، همان الگوهای یهودستیزانه‌ای را بازتولید می‌کند که در قرن بیستم اروپا را به فاجعه هولوکاست رساند. اما تاریخ ایران روایت دیگری دارد. در سال ۱۳۵ میلادی، امپراتور هادریان پس از سرکوب قیام یهودیان، نام استان

یک یهودی که حدود سال ۴۷۵ پیش از میلاد در مصر زندگی می‌کرد، در نامه‌ای که روی یک تکه سفال (اُستراکا) نوشته شده، از عید پسح یاد کرده است. این نوشته به زبان آرامیِ شاهنشاهی است و امروز در موزه اشمولینِ دانشگاه آکسفورد نگهداری می‌شود. این اثر در جزیره الفانتینِ مصر کشف شد؛ جایی که در دوره هخامنشیان، یک جامعه یهودی در آن زندگی می‌کرد. به‌طور خلاصه، مضمون این نامه

کوروش جاوید در گفتمان ضد یهودی، یک ترفند زبانی تکراری وجود دارد: به جای عبارت دقیق «قوم برگزیده» (Chosen People)، از «قوم برتر» یا «نژاد برتر» استفاده می‌کنند. هدف روشن است؛ تبدیل یک ایدهٔ مسئولیت‌محور به ادعای نژادپرستانه، تا یهودیان را به عنوان گروهی supremacist (برتری‌طلب) معرفی کنند. این تحریف نه تنها نادرست است، بلکه یکی از قدیمی‌ترین و مؤثرترین ابزارهای تبلیغاتی در تاریخ یهودستیزی به شمار می‌رود. ریشهٔ مفهوم

در حالی که جهان هنوز از وحشت جنایات ۷ اکتبر به خود می‌لرزد، یک واقعیت تلخ و غیرقابل انکار مثل خنجری در قلب وجدان بشری فرو رفته: حماس و متحدانش نه تنها قتل‌عام کردند، نه تنها گروگان گرفتند، بلکه خشونت جنسی گسترده، تجاوزهای گروهی، مثله کردن اندام‌های جنسی و تحقیر جنسی را به عنوان سلاح جنگی به کار بردند. گزارش‌های سازمان ملل، شاهدین عینی، فیلم‌های دوربین‌های بدن حماس و حتی